صفحه ها
دسته
....
يادياران قديمي نرود از دل تنگ...
دوستان نازنينم
مداحی
سایت
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 715724
تعداد نوشته ها : 1349
تعداد نظرات : 1772

Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

 

 اول خدا

 

 

 

                            
                             
                            
گفت : کسی دوستم ندارد . می دانی که چه قدر سخت است ، این که کسی دوستت نداشته باشد ؟
 
 تو برای دوست داشتن بود که جهان را ساختی . حتی تو هم بدون دوست داشتن …
خدا هیچ نگفت .

گفت : به پاهایم نگاه کن ! ببین چقدر چندش آور است . چشم ها را آزار می دهم .
 دنیا را کثیف می کنم .
 
آدم هایت از من می ترسند . مرا می کشند . برای این که زشتم . زشتی جرم من است .
 
خدا هیچ نگفت .

گفت : این دنیا فقط مال قشنگ هاست . مال گل ها و پروانه ها . مال قاصدک ها .
 مال من نیست .
 

خدا گفت : چرا ، مال تو هم هست .

 
خدا گفت : دوست داشتن یک گل ، دوست داشتن یک پروانه یا قاصدک کار چندانی نیست .
 
 اما دوست داشتن یک سوسک ، دوست داشتن " تو " کاری دشوار است .
 

دوست داشتن ، کاری ست آموختنی و همه کس ، رنج آموختن را نمی برد .
 
ببخش ، کسی را که تو را دوست ندارد ، زیرا که هنوز مومن نیست ، زیرا که هنوز
 
 دوست داشتن را نیاموخته ، او ابتدای راه است .

مومن دوست می دارد . همه را دوست می دارد .
 
 زیرا همه از من است و من زیبایم ، چشم های مومن جز زیبا نمی بیند .
 
 زشتی در چشم هاست . در این دایره ، هر چه که هست ، زیباست .
 
آن که بین آفریده های من خط کشید شیطان بود . شیطان مسئول فاصله هاست .

حالا قشنگ کوچکم ! نزدیک تر بیا و غمگین نباش .

قشنگ کوچک نزد خدا رفت و دیگر هیچ گاه نیندیشید که نازیباست.
                                                                                                                                     " عرفان نظر آهاری "
 
دسته ها : حکایت - عرفان خانم
يکشنبه 28 9 1389

 

اول خدا

 

 

 

 

یا اباصالح المهدی "عج " ادرکنی

 

قل قل دیگ قیمه نذری،
غلغله پشت این در چوبی

 

آه ای قلب کوچکم تو چرا،
باز هم سر به سینه می کوبی؟

 

دسته ها دسته دسته می آیند،
طبل های عزا بلند شده


ظهر نزدیک می شود کم کم
باز بوی غذا بلند شده

                


چشم من دسته دسته می گردد
شاید او بین دسته ها باشد

شاید او بین نوحه خوان ها یا
بین این دلشکسته ها باشد

یک نفر بین دسته های عزا
مثل او سخت اشک می ریزد


یک نفر قرنها کنار فرات
اشک حسرت به مشک می ریزد

کوچه احوال دیگری دارد
علم و سنج و نخل و طبل و کتل

نوحه خوان قدیمی مسجد
کربلا را می آورد به محل

 
کاش می شد به کربلا بروم
برگی از زخم کهنه بردارم

 
بیتی از زخم کهنه بنویسم
تربتی با اجازه بردارم

مانده ام پشت این در چوبی
خانه ام از نگاه او دور است

آسمان را گرفته غربت عشق
ماه در غیبتش چه کم نور است

 
دیگ نذری به جوش آمده است
نذر هر ساله ام سلامت اوست

 
آرزویم نماز عاشورا
ظهر موعود،با امامت اوست!


                          
      نغمه مستشار نظامی

 

[تصویر: all444xw5.gif]

دسته ها : موعود - آینه ی عشق
شنبه 27 9 1389

 

اول خدا

 

محرم.امام حسین.ضربان قلب. سینه زنی.عزاداری.فتح خون.آوینی

 

 

السلام علیک یا ابا عبذالله الحسین "ع "

 

بشنو از نی، وسعت پژواک را

انعکاس ناله ی افلاک را

هر صدایی را که تنهایی نهفت

نی، میان نغمه ها همواره گفت:

وسعت فریاد من، صبحی پرند؟!

واکن از دل، عقده های دردمند

تا، ز هفت اقلیم عالم، بگذرم

گرد دل تنگی نگیرد باورم

            *  *  *

اوج غم هر چند با ناله یکی ست

خاطرات نی، فقط در ناله نیست

ریشه ی اندوه نی، در نی نواست

زخمه هایش، خاطرات کربلاست

نی نوازانی که عاشق نیستند

عاشق فصل شقایق، نیستند

هر چه دل، صرف ترنّم می کنند

بند هفتم را، به لب گم می کنند

بند هفتم، در مقام عاشق است

در مقام عاشقان لایق است

بند هفتم، نغمه ی شور دل است

قصه ی اشک و عبور محمل است

بند هفتم، نی نوای سینه هاست

گریه آیینه در آیینه هاست

بند هفتم … یا همان بند عجیب؟!

مانده همواره به روی نی، غریب

غربت آباد نوایش، بند بند

زخمی فصلی سراسر، دردمند

ریشه ی هر نغمه در نی، نینواست

نینوا، اندوه نسل کربلاست

 بشنو از نی، نی، نوای آشناست

نی، نوای آشنای نینواست

اینکه با نی سرّ حق را گفته اند

بند بندش را به مژگان سُفته اند

نی فقط مفهوم داغ لاله نیست

نی فقط مضراب زخم ناله نیست

سر هفتاد و دو نور سرمد است

فصلی از نا گفته های احمد(ص) است

آنکه می بایست گوید، چون نگفت؟!

تا تواند شیعه سرّ دل نهفت

کربلا یعنی: کتاب سرّ حق

پرسش دل در جواب سرّ حق

کربلا یعنی : سکوت بو تراب

اوج فریاد حقیقت در جواب

کربلا یعنی: مرام فاطمه(س)

جنت الماوای نام فاطمه(س)

هر کسی خواهد جوابی بشنود

آیه ای، فصل الخطابی بشنود

باید اول نای دل را خون کند

بعد از آن،خود را زغم مجنون کند

تا سراغ سینه ات آید جنون

گریه باید کرد، گریه غرق خون !

نی همیشه خون ز دل جاری کند

تا تو را در مویه ات، یاری کند

سینه می خواهد حدیث درد عشق

درد سازد مرد غم را، مرد عشق

تا نوای نی نوا ،دل می برد

سمت دشت کربلا دل می برد

                *  *  *

" بشنو از نی" نی نوای ناله را

کربلا در کربلای ناله را

از نیستانی که می آمد نوا

مانده زخم اشک و خاکستر به جا

بانگ شهنایی که بر هامون نشست

گریه های بی صدا، بر لب شکست –

بیت الاحزان سکوت ناله بود

یادگار سرزمین لاله بود

سینه سینه از غم دل سوختند

لب به شکوه ، در نیستان دوختند

تا به دنبال یقینی که بلا

خیمه خواهد زد به دشت کربلا !

هستی خود را ز سرها وا کنند

دل فدای جاری دریا، کنند.

عاشقانه، مست باده از الست

سر گرفته پیش رو، افشانده دست

همنوا با نغمه ی لاهوتیان

پر گشوده تا دل هفت آسمان

لحظه لحظه، مثل شبنم، بی زوال

ره سپردند از نیستان خیال

هفتمین بند بلند آوای عشق

شد به دشت کربلا، شهنای عشق

             *   *  *

تا نوای نینوا، دل می برد

سمت دشت کربلا، دل می برد

هر که دارد غیرت آیینه را

می دمد حیرت، حریم سینه را

" سینه خواهم شرحه شرحه از فراق

تا بگویم شرح درد اشتیاق "

بشنو از نی، نی نشان، نینواست

نی نوا، زخم نوای کربلاست.

                           سید علی اصغر موسوی " سعا "

 

                                               


                  

 

دسته ها : آینه ی عشق
پنج شنبه 25 9 1389

 

اول خدا

 

باز باران با ترانه

می خورد بر بام خانه

یادم آید کربلا را /دشت پر شور و نوا را

گردش یک روز غمگین /گرم و خونین

لرزش طفلان نالان /زیر تیغ و نیزه ها را

باز باران با صدای گریه های کودکانه

از فراز گونه های زرد و عطشان /با گهرهای فراوان

می چکد از چشم طفلان پریشان

پشت نخلستان نشسته /رود پر پیچ و خمی در حسرت لب‌های ساقی

چشم در چشمان هم آرام و سنگین /می چکد آهسته از چشمان سقا

بر لب این رود پیچان

باز باران ...

باز باران با ترانه

آید از چشمان مردی خسته جان /هیهات بر لب

از عطش در تاب و در تب /نرم نرمک می چکد این قطره ها روی لب

شش ماهه طفلی/رو به پایان/مرد محزون

دست پر خون می فشاند /از گلوی نازک شش ماهه

بر لب های خشک آسمان با چشم گریان

باز باران ...

باز هم اینجا عطش ، آتش ،شراره

جسم ها افتاده بی سر، پاره پاره

می چکد از گوش ها باران خون و کودکان بی گوشواره

شعله در دامان و در پا می خلد خار مغیلان

واندرین تفتیده دشت و سینه ها برپاست طوفان

دستها آماده ی شلاق و سیلی

چهره ها از بارش شلاق‌ها گردیده نیلی

اندراین صحرای سوزان /می دود طفلی سه ساله

پر زناله /پای خسته/دلشکسته /روبرو بر نیزه ها خورشید تابان

می چکد از نوک سرخ نیزه ها /بر خاک سوزان

باز باران باز باران


قطره قطره می چکد از چوب محمل /خاک‌های چادر زینب به آرامی شود گل

می رود این کاروان منزل به منزل

می شود از هر طرف این کاروان هم سنگ باران


آری آری / باز سنگ و باز باران /آری آری /تا نگیرد شعله ها در دل زبانه

تا نگیرد دامن طفلان محزون را نشانه

تا نبیند کودکی لب تشنه اینجا اشک ساقی

بر فراز خیمه برگونه ها /بر مشک ساقی

کاش می بارید باران...!

 

                                               " علی اصغر کوهکن "

 

 

 

 

دسته ها : آینه ی عشق - بارانه
سه شنبه 23 9 1389

 

                                                    یا غیاث المستغیثین 

 

                 

 

 

یا ابا صالح المهدی "عج " ادرکنی

 

ندیدمت که بگویم : چقدر زیبایی!

نیامدی که ببینم شبیه دریایی

 

ببین دوباره غروب است جاده آماده

بنا به گفته ی مردم غروب می آیی

 

شکوه آمدنت را ببخش بر چشمم

بیا الهه ی غربت ! سوار صحرایی

 

غزل برای سرودن بهانه می خواهد

و تو بهانه ی الهام این غزل هایی

 

                                                " سیروس عبدی "

 

            [تصویر: all444xw5.gif]       

 
دسته ها : موعود
شنبه 20 9 1389

 

اول خدا

 

 

دلم دریاچه ی غم شد دوباره
قد آیینه ها خم شد دوباره
صدای سنج و دمام اومد از دور
بخون ای دل محرم شد دوباره
 
 
 

بخون ای دل که دشتستون صدا شه
کمی فایز بخون دردم دوا شه
ملایک نوحه خوانان حسینند
بخون والله خدا هم از خداشه
                                                     " علیرضا قزوه "
دسته ها : آینه ی عشق
چهارشنبه 17 9 1389

 

اول خدا

 

 

 

در پیش تو عشق ، مشق غیرت می کرد

غیرت به شجاعتت حسادت می کرد 

از عرش ، خدا به کربلا آمده بود

با دست بریده ی تو بیعت می کرد

 

 

ای خون به رگ دویده ی عشق ! حسین "ع "

خورشید به خون تپیده ی عشق ! حسین "ع "

در دشت عطش لبان تفتیده ی درد

در تشت ، سر بریده ی عشق ! حسین "ع"

  

 

افتاده تب هلاک توی سرتان

یک آتش دردناک توی سرتان

لب های رقیه "س " از عطش خشک شده

ای این همه آب ! خاک توی سرتان !

 

 

چرخید خداوند به دور سر تو

زد بوسه به پاره پاره ی پیکر تو

والله که کشتی نجات همه است

گهواره ی کوچک علی اصغر"ع" تو

 

 

آن روز اسیر دست ظلمت شد آب

قربانی غفلت و جهالت شد آب

از سوز عطش لبان مولا "ع " خشکید

والله که آب از خجالت شد آب !

                                    " جلیل صفربیگی "

 

دسته ها : آینه ی عشق
سه شنبه 16 9 1389

 

                                                     یا غیاث المستغیثین

 

 

 

یا ابا صالح المهدی "ع " ادرکنی

 

هرچند نفس نمانده تا برگردیم

با این دل منتظر کجا برگردیم

با ندبه ی ما نیامدی ، حرفی نیست

یک جمعه تو گریه کن ، که ما برگردیم

                                                             " اسماعیل محمد پور "

                     [تصویر: all444xw5.gif]       

 

دسته ها : موعود
جمعه 12 9 1389

 

اول خدا

 

چندروز پیش رفته بودم نمایشگاه کتاب . چنگی به دل نمی زد . مثل هرسال

نبود .یه دفعه رو به دلخواه و دو بار دیگه رو بالاجبار راهی نمایشگاه شدم !

هوا واقعاْ سرد بود و منم به شدت سرمایی ولی خوب نمی شد به بعضی ها

 نه  گفت !

تنها شانسی که آوردم این بود که انتشارات " تکا "  هم اون جا یه غرفه ی

کوچولو داشت ومن تونستم چند تا کتاب شعر البته گزیده ی اشعار شاعرای

 نازنینی رو که دوست داشتم بخرم و از همه مهمتر گزیده ی اشعار " آقای

 صفربیگی " بود که دوبیتی ها و رباعی هاشون رو عاشقانه دوست دارم .

حیفم اومد برای شما ننویسم با اجازه ی شاعر خوبشون !

 

تقدیم به شما دوستای گلم  :

 

 

این دل که شهید دوستت دارم توست

تنها به امید دوستت دارم توست

باران که به روی شعر من می بارد

اجرای جدید دوستت دارم توست

 

 

از این همه ابر لوس باران عزیز!

شد چهره ی من عبوس باران عزیز !

خشکید دوباره غنچه ی لب هایم

یک قطره " مرا ببوس " باران عزیز !

 

 

از بس که خدا به ما دوتا بد بین است

از فرط خجالت سرمان پایین است

ما متهم ردیف اول هستیم

عاشق شده ایم ،جرم مان سنگین است !

 

 

تا کی سرکوچه تان هیاهو بکشم

از چار طرف محله را بو بکشم

سارا ! تو رو هرکه دوست داری ،نگذار

مجبور شوم دوباره چاقو بکشم

 

 

ما با دل مان هنوز مشکل داریم

صد سنگ بزرگ در مقابل داریم

معشوق خودش می برد و می دوزد

انگار نه انگار که ما دل داریم

 

دسته ها : شعر - عمومی
يکشنبه 7 9 1389

 

                                       یا غیاث المستغیثین

 

 

 

 

یا اباصالح المهدی "عج " ادرکنی

 

ز تو با تو راز گویم به زبان بی زبانی

به تو از تو راه جویم به نشان بی نشانی

 

چه شوی ز دیده پنهان ؟ که چو روز می نماید

رخ همچو آفتابت ، ز نقاب آسمانی

تو چه معنی لطیفی ، که مجرد از دلیلی

تو ، چه آیت شریفی که منزه از بیانی

 

ز تو دیده چون بدوزم ؟ که تویی چراغ دیده

ز تو کی کناره گیرم ؟ که تو در میان جانی

 

همه پرتو و تو شمعی ، همه عنصر و تو روحی

همه قطره و تو بحری ،  همه گوهر و تو کانی

 

چو تو صورتی ندیدم همه مو به مو لطایف

چو تو صورتی نخواندم همه سر به سر معانی

 

"خواجوی کرمانی "

 

[تصویر: all444xw5.gif]                   

 

 

دسته ها : موعود
جمعه 5 9 1389
X